در من نرسى تا نشوى يكتايى * كاندر ره عشق يا تو گنجى يا من ! 9 - النوبة الاولى ( 4 / 47 - 41 ) قوله تعالى : فَكَيْفَ إِذا جِئْنا چون بزرگوار روزى بود آنكه ما آريم ، مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ از هر گروهى ، بِشَهِيدٍ پيغامبرى بگواهى ، وَ جِئْنا بِكَ و آريم ترا ، عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً ( 41 ) بر اينان بگواهى . يَوْمَئِذٍ آن روزهن « 1 » يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا دوست دارد و خواهد ايشان كه كافر بودند درين جهان ، وَ عَصَوُا الرَّسُولَ و سر كشيدند از استوار داشتن رسول ، لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ اگر زمين با ايشان هموار كنندى « 2 » ، وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً ( 42 ) و از خداى هيچ سخن پنهان ندارند . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى ايشان كه بگرويدند ، لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى گرد نماز مگرديد آن گه كه مستان بيد « 3 » ، حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ تا آن گه كه چنان بيد كه دانيد كه چه ميخوانيد ، وَ لا جُنُباً و گرد نماز مگرديد آن گه كه جنب باشيد . إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ مگر در راه رفتن و در مسجد گذشتن [ بى نشستن و ايستادن ] ، حَتَّى تَغْتَسِلُوا تا آن گه كه پيشتر غسل كنيد ، وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى و اگر بيمار بيد « 4 » كه آب فرا خويش نياريد برد ، أَوْ عَلى سَفَرٍ يا در سفرى بيد و آب نيابيد ، أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ يا يكى از شما از حاجت آدمى آمده بود [ و آبدست مىبايد كرد ] ، أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ يا به پوست خود پوست زنان پاسيده بيد ، فَلَمْ تَجِدُوا ماءً و آب نيابيد ، فَتَيَمَّمُوا آهنگ كنيد ، صَعِيداً طَيِّباً خاكى پاك ، فَامْسَحُوا بپاسيد به آن خاك ، بِوُجُوهِكُمْ رويهاى خويش ، وَ أَيْدِيكُمْ و دو دست خويش همه ، إِنَّ اللَّهَ كانَ عَفُوًّا غَفُوراً ( 43 )

--> ( 1 ) - چنين است در نسخهء الف ، ساير نسخ : آن روز . ( 2 ) - نسخهء الف : هموار كننديد . ( 3 ) - نسخهء ج باشيد . ( 4 ) - نسخهء ج بيماران باشيد .